قصهگویی نه تنها یک فعالیت سرگرمکننده، بلکه ابزاری قدرتمند برای رشد شناختی و عاطفی کودکان پیشدبستانی است. با کمک قصهها، کودکان دایره لغات خود را گسترش میدهند، تخیل خود را پرورش میدهند و مهارتهای حل مسئله و همدلی را میآموزند.
عفت تفضلی مربی کودکان با مدرک کارشناسی علوم تربیتی و ۱۹ سال تجربه معتقد است: “قصهها، این داستانهای به ظاهر ساده، نقش مهمی در شکلگیری شخصیت و تواناییهای کودکان ایفا میکنند. تحقیقات نشان میدهد که قصهگویی به رشد شناختی و عاطفی کودکان پیشدبستانی کمک شایانی میکند. از نظر شناختی، قصهها با گسترش دایره لغات، تقویت حافظه و پرورش تخیل، کودکان را برای مواجهه با چالشهای زندگی آماده میکنند. همچنین، قصهها به بهبود مهارتهای تفکر منطقی و حل مسئله کمک میکنند.”
تفضلی که از سالها تجربه کار برای کودکان در مراکز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برخوردار است میافزاید: “از جنبه عاطفی، کودکان با همذاتپنداری با شخصیتهای داستان، احساسات مختلف را تجربه کرده و مهارتهای همدلی و مدیریت احساسات را میآموزند. قصهها حتی میتوانند ترسها و اضطرابهای کودکان را کاهش داده و احساس امنیت و آرامش را در آنها تقویت کنند. برای جذابتر شدن قصهگویی، استفاده از زبان ساده و قابل فهم، شخصیتهای دوستداشتنی و حیوانی، و پیامهای مثبت و آموزنده توصیه میشود.”
او در باره ویژگی قصه برای نوآموزان میگوید: “قصهها باید کوتاه و جذاب باشند تا توجه کودکان را جلب کنند و با ماجراجوییها و چالشهای ساده، آنها را درگیر داستان کنند. علاوه بر این، استفاده از ابزارهای بصری مانند عروسکها، تصاویر و نمایشهای ساده میتواند به جذابیت قصهگویی بیفزاید. این ابزارها نه تنها توجه کودکان را جلب میکنند، بلکه به تقویت یادگیری بصری و مشارکت فعال آنها کمک میکنند. با این حال، حتی بدون ابزارهای بصری، یک قصهگوی ماهر میتواند با استفاده از تغییر لحن و بیان، داستانی تأثیرگذار و به یادماندنی خلق کند.”
این مربی مجرب همچنین تأکید کرد: “قصهگویی نه تنها برای کودکان، بلکه برای مربیان، مادران و پرستاران کودک نیز فعالیتی لذتبخش و مفید است. این هنر قدیمی، همچنان یکی از مؤثرترین روشها برای آموزش و تربیت نسل آینده است.”