نشریهای که از قالبهای متنوع بهره میبرد و بر پایه تفکر نقاد و به کار بستن تخیل کودک پایهریزی شده باشد، میتواند به رشد مهارتهای شناختی، اجتماعی یا خلاقانه کودکان کمک کند.
مرجان زارع دانشآموخته رشته نقاشی و کارشناسی ارشد پژوهش هنر در خصوص انتشار اولین شماره فصلنامه پاپالو ویژه کودکان ۴ تا ۶ ساله با بیان این مطلب گفت: “یک نشریه با آگاهی دادن در مورد روابط اجتماعی از خانه تا جامعه، همچنین آگاهی دادن در مورد فرهنگهای دیگر میتواند روحیه مسئولیتپذیری و پذیرش دیگری را در کودکان تقویت کند. من پیشنهاد میکنم در این نشریات آشنایی با حقوق کودک را هم جزو محتوا بیاورند تا کودک و مربی و والد هر سه در اینباره آگاهی پیدا کنند و فرهنگسازی شود.”
زارع که سردبیر نشریه “مدرسه ما” وابسته به مجتمع آموزشی جوادالائمه شهر یزد نیز هست در ادامه به ضرورت وجود یک نشریه برای این گروه از کودکان در دوره پیشدبستانی پرداخت و افزود: “به نظرم جواب به این سوال میتواند ابعاد مختلفی داشته باشد، از جمله:
• عادت به مطالعه: نشریهها معمولاً کارکرد تفریحی و سرگرمی دارند، انتخابی هستند و متناسب با نیاز گروهی که نشریه برای آنها تولید میشود قالبهای متنوعی دارد. همچنین ترتیب چاپ (هفتهنامه، ماهانه یا فصلنامه) در این گونه مجلات میتواند همان عملکردی را داشته باشد که زمانی کیهان بچهها یا رشد نوآموز و نشریات اینچنینی در کودکی دهه پنجاه و شصتیها و نسلهای بعد ایفا کرد و در ایجاد عادت به مطالعه در کودکان سهم بزرگی دارد.
• منبع آموزشی: باتوجه به اینکه پیش دبستان مانند بقیه دورههای تحصیلی در ایران کتاب مشخصی ندارد معمولاً مربیان به دنبال منابعی متناسب با این سنین هستند. بنابراین چنین نشریهای میتواند به عنوان یک منبع، مورد استفاده مربیان قرار گیرد. آموزش مفاهیم مختلف از طریق قالبهای متنوعی که در نشریات این گروه سنی وجود دارد نیز میتواند به عنوان یک منبع کمک خوب و استاندارد باشد.
• پرورش تفکر خلاق و نقادانه: چنانچه نشریهای برای کودکان پیشدبستان تهیه شود که استانداردها را داشته باشد با طراحی قالبهای متنوع از جمله تمام کردن داستان ناتمام، یا دعوت به بلندخوانی از طریق تکرار آوایی و نقاشی و … به فعال بودن مخاطب توجه کند میتواند به پرورش تفکر نقاد و خلاقانه کودکان پیش دبستان هم کمک کند.
• کمک به آشنایی با حروف و واژگان به طور غیر مستقیم هم میتواند از کارکردهای یک نشریه باشد.”
زارع که به طور مستقیم در مجتمع آموزشی جوادالائمه با کودکان پیشدبستانی و مربیان آنان در ارتباط است در پاسخ به این پرسش که بچهها بیشتر جذب شعر و قصه و نقاشی و کاردستی میشوند. به نظر شما یک مجله چطور میتواند از طریق این آیتمها کودکان را مشتاق خواندن و کتابخوانی در سالهای بعد کند نیز گفت: “ذات قصه و داستان به ویژه نقاشی و کاردستی هم در اغلب کودکان به گونهای عمل میکند که آنها به صورت غریزی برای شنیدن و انجام این فعالیتها تمایل دارند. این نوع نشریات با تنوع دادن به فعالیتهای طراحی شده و درگیر کردن ذهن و احساسات بچهها میتوانند باعث شوند این عادت و تمایل در آنها زنده بماند و پرورش یابد.”
وی در پایان به سراغ نقش و جایگاه مربیان و والدین در ارتباط با نشریه ویژه کودکان و انگیزه دادن به بچهها برای توجه به کتاب و مطالعه در آینده آنان رفت و تأکید کرد: “پیش از اینکه والدین و مربیان کاری کنند، مدارس میتوانند به عنوان نهادی که این دو را به هم پیوند میدهد، نشریاتی این چنینی را به آنها معرفی و حمایت کند. والدین و مربیان نیز با تهیه و قرار دادن این منابع در دسترس کودکان و همراهی با آنها در خوانش و انجام فعالیتهای پیشنهادی این نشریات میتوانند آنها را انگیزهمند و مشتاق کنند.”