سن کودکی مهمترین دوره سنی است که یک انسان برای یادگیری دارد و آنچه کودکان در این سنین میآموزند همواره در ذهن آنان خواهد ماند. آموختن علم در کودکی، همانند نقشی است که در دل سنگ حک میشود.
آنچه به کودکان آموخته میشود بر ذهن آنان نقش میبندد و شخصیت آنان در ایام بزرگسالی را پایهریزی میکند و به همین دلیل است نقش مربی در دوره پیش از دبستان بسیار مهم است.
اصل دوم
مربی امانتدار
مربی مسئول آموزش مهارتهای اساسی به کودکان و اطمینان از تربیت و یادگیری صحیح آنها است. آمادهسازی این کودکان برای شروع آموزش مدرسهای هدف اصلی مربی است.
مربی با استفاده از کنجکاوی طبیعی کودک به رشد و تکامل او کمک میکند. او باید همراه خوبی برای کمک به کودک در طی مراحل رشد بر اساس مهارتها و تواناییهای شخصی خود باشد.
مربی با ایجاد فضایی که در آن کودکان میتوانند موضوعات جدید را کشف کنند و یاد بگیرند به وی آموزش میدهد.
ایجاد نشاط، برانگیختگی احساسات و کسب لذت، الگو پذیری و تمایل به ادامه بازی و به نتیجه رساندن آن، از ویژگیهای عمومی بازیها و وجوه مشترک آن در بین بچههاست.
کودکان معمولاً نمیتوانند برای مدت طولانی روی یک کار تمرکز کنند، اما وقتی صحبت از خاک به میان میآید، میتوانند در کار خود غرق شوند و این یکی از خواص آرامش دهنده بازی با خاک رس است.
قصهگویی سادهترین ابزار و واسطه تربیتی است که به دلیل همذات پنداری در آن، کودک خودش را به جای شخصیت قهرمان قصه میگذارد و از این طریق بهبود رفتاری در مسیر تربیتی کودک اتفاق میافتد.